Жияним «алифбе»ни ўрганмаса бўларкан

601

Жияним мактабга чиқиб «Алифбе»ни ўргана бошлади. Қўлига нима тушса, ўқийди. Қишки таътил кунлари уни бир хурсанд қилиш мақсадида истироҳат боғига олиб бордим. Кейин эса шаҳримиз кўчаларини айлантирдим.

«Мен сени севаман Диля!», «Сардор + Севара = севги», «Жони + Гуля = Любов»га ўхшаган «ёндим-куйдим» каби изҳорлар йўлаклар, ҳатто кўп қаватли уйларнинг деворларида ҳам акс этган. Жияним яқиндагина «Алифбе»ни ўрганган эмасми, бу ёзувларни ўқий ­бошлади…
— Амма, севги нима дегани? Нима учун бунақа ёзиб қўйишибди? — деб қолса бўладими. Уялиб кетдим.
Шу десангиз, ўқишни ўрганмасдан олдин яхши эди. Бирорта ёзувга эътибор бермасдан чопқиллаб ўйнаб кетаверарди. Балки, буларни ёзган одам шундан завқ олар. Аммо «севимли машғулоти» бошқаларнинг асабига тегишини билармикан?! Жони билан Гулянинг, Шаҳруз билан Шаҳзоданинг бир-бирига бўлган сохта муҳаббатини ҳамма билиши шартми? Бу нафақат ўзининг шаънини оёқ ости қилиш, балки қизларимизга нисбатан ҳақорат ҳам-ку. Ачинарлиси, бундай ёзувлар муҳаббат аталмиш муқаддас туйғуни таҳқирламоқда. Чин севги овоза қилинмайди, «фалончисиз менга дунё қоронғу», дея айюҳаннос солинмайди. Шундай экан, бу азиз неъматни бошқаларга кўз-кўз қилишга зарурат борми?!
Ўйлаб қоламан. Жияним ўқишни, ёзишни ўрганаяпти. Ёш онгига деворларга ёзилган бундай «ишқнома»лари қандай таъсир этади? Балки, у «Алифбе»ни ўрганмагани яхшироқмикин?!
Сиз бунга нима дейсиз?..

Дилафрўз ЎРОЗОВА

Бошқа хабарлар