МАРЖОНА

125

Тоғ бағрида жойлашган мўъжазгина бир қишлоқда бугун тўй. Қиз-жувонлар қаторида Маржона ҳам борди. Қадди-қоматига ярашиб турган бежиримгина қизил кўйлаги яноқларини яна ҳам гулдай яшнатиб юборганди.

Аёллар уни бирин-кетин мақтай кетишди. Уларнинг бундай муомаласи
Маржонанинг яримта кўнглини бироз кўтаргандек бўлди…

Тўй тугагач, келин янгалар қий-чув қилишиб, тўрт-беш аёлни “чимилдиқ
осар”га чақириб қолишди. Уларнинг ичида Маржона ҳам бор эди. Барчанинг юзида
кулгу. Тўйнинг ширингина қувончи. Маржонанинг ҳам юз-кўзларидаги ғамгинлик
бироз чекинган, қалби  шодликка тўлган
эди.

– Ҳой, қайси бирингиз чаққон, мих жуда баландда экан, бўйи новчароғинг
бўлса, келиб чимилдиқ торларини бойлаб қўйинглар, – деди Ойниса ая.

Маржонанинг дили яйраб, Ойниса аянинг айтганини бажариш учун шайланди.

– Бахт берсин шу икки ёшга, – дея Маржона табассум билан чимилдиқ
торларини боғлашга урина кетди. Лекин кутилмаганда хонага аюҳаннос солиб келган
келин холанинг гапларидан тош каби қотиб қолди.

– Ҳой, Ойниса ая, сиз вакила бўлмай ҳар бало бўлинг, кўзингиз қаёқда
эди ўзи, келиб-келиб шунга ҳам боғлатасизми, эридан айрилган бевага-я? Нима
бало, жиянимни ҳам унга ўхшаб бахтиқаро қилмоқчимисиз. Атрофингизда шунча эрли
жувонлар турса-ю, сиз…

Келиннинг холаси келиб, зарда билан Маржонанинг қўлларидан  чимилдиқ торини юлқиб олди.

– Ўзингнинг ҳам ақлинг йўқми? Жияним ҳам сенга ўхшаб эрсиз қолишини
истаяпсанми? Ўрнингни бил-да!…

Маржонанинг бўғзига аччиқ фарёд тиқилди. Кўзларидан шошқатор ёшлар қуйилди.
Бирорта ҳам сўз айтолмай, бошини пасга эгиб, маъюс ва вазмин қадамлар билан
кўча томон ошиқди.

Зим-зиё қора тун қўйнида кетар экан, йўл бўйи кўз ёшларидан бутун
вужуди дарё каби сел бўлиб оқди. Кўз олдида ўзининг бахт тўйидаги “чимилдиқ
осар” гавдаланди. Аммо бундай ирим-сирим ҳамма қиз бахтига ҳам мос тушавермас
экан. Сабаби…

Ўшанда Маржонанинг киражак чимилдиқ торларини ҳамма ҳавас қилса
арзигулик, бахтли-тахтли бир хонадоннинг соҳибаси бойлаган эди-да…

Дилафрўз ЎРОЗОВА

Бошқа хабарлар