Шу кунларда Андижон вилояти марказидан Бобур шаҳарчаси томон юрсангиз, бир неча километрлик кенг ва равон асфальт йўлнинг икки четида шоли ёяётган юзлаб деҳқонларга кўзингиз тушади. Адирликлар бағридаги бу манзилга ўн-ўн беш километр узоқликдаги қишлоқлардан келган миришкорлар кундузи шоли қуритишса, кечалари автомашиналарида тунаб, ҳосилни қўриқлаб чиқишади.

Кўпчилик яхши билмаслиги мумкин: шоли етиштириш деҳқончиликдаги энг заҳматли юмушлардан бири. Ерга уруғ тушган кундан бошланган машаққатли меҳнат жараёни ўрим-йиғим якунлангандан сўнг ҳам тўхтамайди. Кузнинг октябрь-ноябрь ойлари илиқ келишидан умидвор деҳқонлар ҳар дақиқадан унумли фойдаланиб, ҳосилни қуритиш ва омборга жойлаш пайида бўлишади.

Ҳожиакбар Ғайратжонов бу мавсумда Андижон туманининг Бўтақора қишлоғидаги фермер хўжаликларидан ғалладан бўшаган икки гектар майдонни такрорий экин учун ижарага олган. Шолининг девзира навидан парваришлаб, ўн тоннадан зиёд ҳосил етиштирди.

– Ош пишириш осон, лекин гуруч етиштириш машаққатли иш, – дейди у. – Шоли парваришлаган деҳқонлар сўнгги бир ойда уйқудан воз кечишган десам, ишонаверинг. Ҳосилни ўриб, даладан олиб чиқиш, комбайнда донни ажратиб олиш бир ташвиш бўлса, уни қуритиб, омборга жойлаш икки ҳисса ташвиш. Ҳозирги ҳароратда ўртача уч-тўрт кунда қуритса бўлади. Мана, уч кундан бери кундузи ишлаб, тунни шу катта йўл ёқасида – машинада ўтказяпман”.

Ishonch.uz мухбири яна бир қанча деҳқонлар билан суҳбатда бўлди ва шоли мавсумидаги сўнгги юмушларни кадрларга муҳрлади.