Зеро бу иборалар истеъмолчиларни чалғитиши, дори самараси хусусида нотўғри тасаввур уйғотиши, шифокор маслаҳатисиз, ўзбошимчалик билан даволанишга ундаши билан хавф туғдириши мумкин.

Зотан “Реклама тўғрисида”ги Қонуннинг 34-моддасига кўра, дори воситалари рекламасида:

• шифокор маслаҳатисиз мустақил даволаниш мумкинлиги ҳақида таассурот уйғотиш;
• олимлар, тиббиёт ходимлари ёки машҳур шахсларнинг тавсияларидан фойдаланиш;
• алоҳида шахсларнинг миннатдорлик изҳорлари ва муваффақиятли даволаниш ҳолатларини келтириш;
• дори воситасини энг самарали, энг хавфсиз ёки ноёб восита сифатида тақдим этиш;
• таъсири кафолатланганлиги ҳақида тасдиқ бериш;
• бошқа дори воситалари билан нотўғри таққослашларга йўл қўйиш тақиқланади.
  
  Қолаверса, рецептсиз бериладиган дори воситалари рекламаси қўллаш бўйича қарши кўрсатмалар мавжудлиги ҳамда мутахассис маслаҳатини олиш зарурлиги ҳақидаги огоҳлантириш билан бирга берилиши шарт.
  
  Шу маънода Рақобат қўмитаси реклама берувчилар ва реклама тарқатувчиларни қонунчилик талабларига қатъий риоя қилишга, фуқароларни эса дори воситаларини танлаш ва қабул қилишда шифокор тавсиясига таянишга чақирган.