Lekin zamonaviy dunyoda, bozor iqtisodiyoti sharoitida bu mantiqsiz tushuncha.

* Dehqon yiliga nari borsa bir hafta-o'n kun ishi tushadigan bozordan ataylab joy saqlab o'tirmaydi. Biz “olibsotar” deya kamsitadigan tadbirkor esa doimiy joyiga ega bo'ladi, yig'imi, solig'ini to'laydi;

* Pishiqchilik, ish qizg'in paytida dehqon bozorga kelib bir kunini yo'qotishi topgan foydasidan karrasiga ko'p bo'ladi;

* Dehqon bozorga kelgan taqdirda ham o'zi yetishtirgan bir xil meva yoki sabzavot sotadi. Savdogar esa bir necha xil mahsulot yig'ib, taklif qiladi. Xaridorlarning aksariyati bir necha xil mahsulotni bir joydan xarid qilishadi;

* Bozorchi albatta ma'lum foydasini oladi, bu shubhasiz. Lekin ko'pchilik o'ylaganidek “olibsotar” istagan narxini qo'ya olmaydi, narxni karrasiga oshirib yubora bilmaydi. Hammasini bozordagi “Ko'rinmas qo'l” o'z o'rniga qo'yib qo'yadi;

*Eng muhimi, hamma ishning o'z ustasi bo'ladi. Xaridor bilan muomala ham bir san'at. Asrlarki ular yo'qolib ketmayaptimi, bilingki, savdogarning ishiga ham talab bor. Demak, yozda jazirama, qishda qahratonda o'tiradiganlarni hamma muammolarda sababchidek ko'ravermaganimiz ma'qul.

Abror Zohidov