– Iee... Institutda o'qigandi shekilli?..

Suhbatga boshqalar qo'shildi.

“O'qigan yaxshi-yu, bitirsa bir tayinli ish yo'q ekan-da, mana bizni qishloqdagi yigitlar ko'pi oliygohni tugatgan, hozir Rossiyada ishlayapti. Ish bo'lsayam, unga joylashish uchun “otning kallasidek” pul kerak ekanda.”

“Qo'shnimni o'g'li bitirib bir ishga joylashdi, bir oy ishladi, kechgacha ish, "boshog'riq ekan, ikki million oylikka yuramanmi" deb chetga ishlagani ketvordi.”

“Joylashsa ham tanishi bor, puli bor, boyni bolasi “yog'liroq” joylarda ishlayapti. Shu korruptsiya, “tortim-tortim”, tanish-bilish bormi, kambag'alni bolasi, “kallali”larga ish yo'q!”

Bahsga ayollar ham qo'shildi.

“Unaqa demanglar, biz umid bilan bolalarimizni maktab yoshidan repititorga berib o'qityapmiz, ilmli odam bo'lsin deb.

– Maktabda yaxshi o'qitsa repititorga bermasdingiz, maktab yaxshi o'qitmaydi-da.

– Endi, qo'shimcha o'qityapmizda…”

“Afsuski aytganingiz ko'pi haqiqat, umid qilamiz bir kun bu muammolar o'z yechimini topar, ammo baribir ilmdan yaxshi narsa yo'q. O'qisa, ilmli bo'lsa, yaxshi tarbiya olsa, hayotda inson bo'lib yashaydi. Yomonlik bilmaydi,odamlarga ziyon yetkazmaydi. Muhimi halol yashaydi.

O'qib, uqib turib shu ishlarga qo'l urayotganlarga Alloh o'zi to'zim bersin.”

– To'g'ri aytasiz,–dedi yonimdagi ayol. – Baribir o'qigan boshqachada…

Hilola Mamajonova